Nucleaire Geneeskunde wordt soms ook wel de “isotopen” afdeling genoemd
Nucleaire geneeskunde
De dienst Nucleaire Geneeskunde wordt soms ook wel de “isotopen” of “radio-isotopen”-afdeling genoemd, omdat er onderzoeken en behandelingen worden verricht die gebruik maken van radioactieve stoffen. Nucleair onderzoek: de isotopenscan of scintigrafie
Wat is een scintigrafie of isotopenscan?
Bij een scintigrafie of isotopenscan wordt een kleine hoeveelheid van een radioactief gemaakt product aan de patiënt toegediend. Al deze producten noemen we dan tracers. Zij zijn slechts licht radioactief en hebben een kort halfleven (wat wil zeggen dat deze stoffen niet lang blijven stralen). Voor de meeste onderzoeken wordt de tracer via een ader in de bloedbaan toegediend doch voor sommige onderzoeken kan de tracer worden ingeademd of zelfs verwerkt in een maaltijd of drank.
Afhankelijk van het te onderzoeken orgaan wordt, onmiddellijk na de toediening of enkele uren of zelfs dagen later, met behulp van een bepaald soort scanner, namelijk een gammacamera, de verspreiding van het toegediende product in het lichaam of in een bepaald orgaan nagegaan. Dit onderzoek wordt scintigrafie of isotopenscan genoemd. Op deze manier kunnen beelden worden gemaakt die informatie geven over de werking van de onderzochte organen. Deze informatie is moeilijk op een andere manier te verkrijgen en kan de aanvragende geneesheer helpen een diagnose te stellen.
Doet het onderzoek pijn en is het gevaarlijk?
Deze onderzoeken zijn niet belastend voor de patiënt. In de regel zijn er geen allergische reacties te vrezen, en de hoeveelheid straling is gering, zeker niet hoger dan bij gewone radiologische onderzoeken. Bij zwangere vrouwen en borstvoeding wordt straling echter best vermeden. Het is daarom belangrijk dat zwangerschap of borstvoeding steeds wordt gemeld door de aanvragende arts én door de patiënte om misverstanden te voorkomen.
Nucleaire behandelingen
Nucleaire behandelingen mogen niet verward worden met radiotherapie: Met radiotherapie wordt bedoeld bestralingstherapie, hetzij met toestellen (externe radiotherapie), hetzij met radioactieve staafjes of korrels, die bij de patiënt worden ingeplant (brachytherapie). Onder nucleaire therapie verstaat men behandeling met radioactieve stoffen die worden ingespoten (vloeibare oplossingen) of ingenomen (capsules of drankjes). Deze radioactieve stoffen gaan dan via het bloed naar bepaalde organen die daardoor inwendig bestraald worden. In die gevallen zal de stralingsdosis vanzelfsprekend veel hoger liggen dan in het geval van nucleair onderzoek. Daarom krijgen deze patiënten uitgebreide specifieke raadgevingen mee, aangepast aan de toegediende stralingsdosis.
