Een zonneallergie is een reactie van de huid op blootstelling aan de zon.
Wat is een zonneallergie?
Een zonneallergie is een overgevoelige reactie van de huid op een normale blootstelling aan de zon. Het is geen gewone zonnebrand. Er bestaan verschillende soorten zonneallergie. Sommige hebben een duidelijke oorzaak, andere dan weer niet. Van zonneallergie spreken we pas wanneer iemand een abnormale huidreactie krijgt na een "normale" blootstelling aan zonlicht of andere lichtbronnen,
zoals bijvoorbeeld een zonnebank of gloeilampen. De meest voorkomende vorm van zonneallergie is de zogenaamde "POLYMORFE LICHTERUPTIE" (afgekort: PMLE) of "zonne-allergie".
Mensen die last hebben van zonneallergie, reageren op een abnormale manier op licht. Er kan dan sprake zijn van een allergie voor UVA-licht of voor UVB-licht. In het geval van een allergie voor UVA-licht kan de zonneallergie ook binnen optreden, omdat UVA-licht niet door glas gefilterd wordt, in tegenstelling tot UVB-licht. Tijdens een allergische reactie komt het licht in contact met de huid, waardoor de huid veranderd. Door deze verandering in de structuur van de huid, valt het immuunsysteem de huid aan omdat deze denkt dat de huid een bedreiging vormt.
Wat zijn de symptomen van zonneallergie en hoe ontstaan ze?
Er zijn verschillende soorten zonneallergie. De meest voorkomende is Polymorfe lichteruptie. Zodra de huid na een beschermde periode weer in contact komt met zonlicht (zoals in de lente, na een lange winter beschermd te zijn geweest door kleding en verlaagde activiteit buitenshuis), ontstaan er roodheid, jeuk, bultjes en blaasjes op de plaatsen waar de huid in contact is gekomen met zonlicht. Deze vorm van zonneallergie kan na verloop van het seizoen in de zomer afnemen, maar de volgende lente komt de zonneallergie vaak weer volledig terug.
Ook kan er sprake zijn van een fotocontactallergie. Dit is eigenlijk een contact allergie voor een andere stof, die pas in werking treedt zodra er ook licht met de huid in contact komt. Dit kan bijvoorbeeld voorkomen bij het gebruik van een zonnebrand met een allergeen erin verwerkt. De symptomen van fotocontactallergie komen overeen met een ‘gewone’ contactallergie: Er ontstaan zwellingen, roodheid en vochtblaasjes die na verloop van tijd uitdrogen en gaan schilferen (ook wel bekend als eczeem of huiduitslag).
Een derde, zeldzame vorm van zonneallergie is solitaire urticaria. Deze vorm veroorzaakt grote, jeukende rode bulten (galbulten) op huid die is blootgesteld aan zonlicht.
Welke vorm komt het meest voor?
De polymorfe lichteruptie komt het vaakst voor. Ze is wel vervelend en goed herkenbaar, maar niet gevaarlijk.
• Bij blootstelling aan de zon krijg je jeukende bobbeltjes rode vlekjes en / of kleine blaasjes.
• De huiduitslag heeft een voorkeur voor de V-halsuitsnijding en de armen. Met andere woorden, niet alle huid die aan de zon blootgesteld wordt, reageert. Integendeel zelfs: het gezicht en de handruggen, die toch het allermeest in de zon komen, worden minder vaak getroffen.
• De letsels verdwijnen meestal vanzelf binnen enkele dagen en bijna altijd binnen 2 weken, als je tenminste uit de zon blijft. Ziet je huid weer zon, dan herbegint het.
• Meestal begint het plots tussen de leeftijd van 15 en 30 jaar. Je wordt er dus niet mee geboren. Het begint ook zelden op oudere leeftijd. Je kunt het verschillende tientallen jaren hebben, maar het heeft de neiging om te verdwijnen bij het vorderen van de leeftijd.
• Vrouwen krijgen het vaker dan mannen. Een Leuvens onderzoek bij 10.000 studenten wees uit dat 1 op 7 vrouwelijke studenten die specifieke vorm van zonneallergie hadden.
De dosis zonlicht nodig om de letsels uit te lokken verschilt van persoon tot persoon. De een hoeft hier maar een half uur in de zon te zitten, de ander krijgt pas na weken vakantie in het zuiden huiduitslag.
Bij wie komt zonneallergie voor?
Het is onduidelijk hoe het precies komt dat sommige mensen een zonneallergie ontwikkelen. Over het algemeen is zonneallergie niet erfelijk. Wel komt zonneallergie het meeste voor bij jonge volwassenen met een lichtere huidskleur.
Zonneallergie tips & geneesmiddelen voor zonneallergie
Lichtere vormen van zonneallergie kunnen op een vrij natuurlijke wijze aangepakt worden, door de huid in de lente heel rustig aan het zonlicht te laten wennen. Hierbij is het belangrijk dat er goed rekening gehouden wordt met de intensiteit van het zonlicht op ieder moment van de dag. De meeste intense periodes dienen vermeden te worden. Een tweede manier om zonneallergie tegen te gaan is lichttherapie. Dit is eigenlijk precies hetzelfde, namelijk door geleidelijke blootstelling te huid te laten wennen aan de invloed van zonlicht. Bij lichttherapie gebeurt dit echter niet door middel van ‘gewoon’ zonlicht, maar door een UVA lamp in combinatie met een Psoraleen (deze behandeling staat bekend als PUVA lichttherapie). Deze kuur wordt dan voor de lente een aantal weken uitgevoerd. Lichttherapie kan ook worden uitgevoerd met UVB licht, maar bij deze behandeling duurt het langer voordat het gewenste resultaat bereikt is.
Verder zijn er nog verschillende middelen die ingezet kunnen tegen zonneallergie. Indien er een allergie bestaat voor UVB-licht, kan gewone zonnebrandcrème voldoen. Als de patiënt een zonneallergie heeft voor UVA-licht helpt zonnebrandcrème niet, omdat vrijwel alle soorten zonnebrandcrème geen bescherming bieden tegen UVA-licht. In het geval van een fotocontactallergie is het belangrijk dat de veroorzakende stof wordt opgespoord. Om de symptomen te bestrijden kan er gebruik gemaakt worden van ontstekingsremmende medicijnen (corticosteroïden). In het geval van solaire urticaria kan er afhankelijk van de exacte symptomen gebruik gemaakt worden van corticosteroïden, antihistamine of een combinatie van beide.
Eén op de tien mensen kampt met een zonneallergie.
En de laatste jaren groeit het aantal patiënten, vooral jonge vrouwen tussen 15 en 35 jaar lopen een groot risico. Je kunt deze aandoening niet voorkomen, maar je kan wel met enkele maatregelen er voor zorgen dat het niet erger wordt.
Wat?
Een zonneallergie kan optreden wanneer je je de eerste keer van het seizoen intens en gedurende een lange periode in de zon zit, meldt e-gezondheid.be. Maar het kan ook pas na verschillende keren opduiken. Vaak merk je op de tweede of derde dag van je vakantie aan de hals kleine puistjes die jeuken. Vandaar verspreiden ze zich naar de schouders, amen en zelfs de benen. Na vijf tot zes dagen verdwijnt de uitslag vanzelf als je uit de schaduw blijft. Eens je een zonneallergie hebt gehad, loop je elke zomer opnieuw risico. Hoe vaker je het hebt, hoe erger het wordt: de zone wordt groter en de uitslag houdt langer aan. Je wordt ook steeds gevoeliger voor de zon. Na verloop van tijd kun je al last krijgen bij het eerste streepje zon in de lente.
Tips
Mensen die met een zonneallergie kampen zijn niet gebaat met een gewone zonnecrème. Want de meeste producten beschermen enkel tegen UVB-stralen, maar het zijn de UVA-stralen die de allergie veroorzaken. Zoek dus een crème die tegen beide beschermt. Voor patiënten is het nog belangrijker dan bij anderen dat ze zich regelmatig insmeren en het ook elke keer doen als ze uit het water komt. Ze zonnebaden ook best geen uren aan een stuk en moeten de periode tussen 12 en 16 uur in de schaduw doorbrengen. Daarnaast is het ook heel belangrijk dat je je lichaam laat wennen aan de zon. De eerste blootstelling beperk je best tot een half uur tijdens de minst hete uren van de dag.
Wat is zonneallergie